2006/Jan/31

ถ้า.......

ถ้าสักวันคุณรุ้ตัวว่า อีก 3 ปีข้างหน้า คุณจะสูญเสียความทรงจำ

คุณจะทำอะไรกับเวลาที่เหลืออยุ่

เขียนบันทึกค่ะ เขียนทุกสิ่งที่จำได้
ตั้งแต่เกิดจนกระทั่ง
วินาทีที่จำไม่ได้
แล้วก็คงขอให้คนที่รักอ่านเรื่องที่
บันทึกเอาไว้ให้ฟังทุกวัน
เผื่อบางทีอาจทำให้จำได้
แม้เสี้ยววินาทีก็ยังดี
เหมือนเรื่อง ther notebook น่ะค่ะ
คิดว่าน่าจะเคยดูแล้ว
รวมทั้งเรื่อง 50 first date ด้วย
ปล. ชอบธีมนี้มากเลยค่ะ หนังเรื่องนี้
เป็นอะไรที่ดูแล้วคิดถึงชีวิตของใครหลายๆคน ดูในโรง2รอบเลยในวันเดียวกัน
#1 by ^[B]last[N]est^ At 2006-01-31 21:45:47,

เมื่อกี้มีคุณ http://blastnest.exteen.com/บอกว่าเขียนบันทึก เหมือนในหนัง

เลยอยากถามว่า ถ้าในชีวิตจริงมันไม่โรแมนติคเหมือนในหนังล่ะ

ไม่มีใครที่จะมานั่งอ่านความทรงจำของคุณเอง ให้คุณฟังเวลาตื่น

ไม่มีใครคุยกับคุณก่อนคุณเข้านอน

เพื่อที่คุณจะตื่นมาพบว่า

มีแต่คุณคนเดียว กับความทรงจำว่างเปล่า


edit @ 2006/01/31 21:59:49
edit @ 2006/01/31 22:03:35

คุณจะทำอย่างไร?


edit @ 2006/01/31 22:21:10

Comment

Comment:

Tweet


Hi! best! :)
#23 by valium (72.36.223.73) At 2006-05-20 10:39,
Very best blog!
#22 by valium (72.36.223.73) At 2006-05-19 17:47,
very best blog!
#21 by paxil cr (72.36.223.73) At 2006-05-07 07:07,
Great site!
#20 by bontril (72.36.223.73) At 2006-05-06 17:08,
Well done
#19 by ultram (72.36.223.73) At 2006-05-05 10:22,
Even in the age of information it is often hard to find exactly what you want on the web
#18 by valium (64.92.171.106) At 2006-05-05 09:15,
ผมคงทำทุกอย่างเพื่อความสุขของคนอันเป็นที่รักและทำสิ่งดีๆทิ้งไว้ให้พวกเขา
บอกในสิ่งที่พวกเขาควรรู้และสิ่งที่จะเกิดประโยชน์แก่เขา พอตื่นขึ้นพบตัวเองในวันที่จำอะไรไม่ได้แล้ว...ก็ควรจะปล่อยให้มันเป็นไป....
#17 by มาดคุง (202.28.27.3 /10.1.0.71) At 2006-05-04 00:22,
ปไคโฒ๑ฐ๗ควคขค๋กขฅชฅ๓ฅ้ฅคฅ๓ฅทฅ็ฅรฅืคฮฅอฅรฅศฅ๏กผฅฏ มดน๑ECถจตฤฒ๑คฌNPOหกฟอฒฝ1
#16 by tramadol (72.36.223.73) At 2006-04-28 20:27,
Miller I mean the events in this-wait a look at. He sighed bellowed in the damaged French twist showing off
#15 by buy tramadol (72.36.223.73) At 2006-04-16 08:45,
You wouldn't xanax be asking How did not sold and buy xanax online!
#14 by xanax (72.36.223.73) At 2006-04-15 23:26,
Ultram buy ultram order ultram ultram mortgage cheap ultram
#13 by ultram (72.36.223.73) At 2006-04-11 04:06,
ใช้ชีวิตปกติค่ะ
ทำบุญ ทำทาน ทำใจให้สงบ
และถึงวันที่สูญเสีความทรงจำ

พ่อ และ แม่ จะอยู่ข้างๆเราค่ะ
และท่านจะมอบความรัก และความทรงจำให้กับเราใหม่
ซึ่งแน่นอนว่าต้องดีและไม่เปลี่ยนแปลงจากเดิมค่ะ
บางครั้งอาจดีด้วยซ้ำนะคะ
เพราะเราจะได้ลืมความทรงจำร้ายๆไปให้หมดจากชีวิตสะ
และเริ่มต้นใหม่ค่ะ
#12 by ว.26 At 2006-02-10 00:14,
ตอนแรก...บอกทุกคนเลยว่าฉันกำลังจะหายไปนะ

สามปีผ่านไป...

ผทคงที่ไหนสักที่บนโลก
ตื่นมาพบความทรงจำแรก อย่างซุกตัวอยู่ริมทาง
อาจรวยล้นฟ้า
อาจอยู่กำลังผู้หญิงคนนึงที่มีลูกกันแล้ว

ตอนนี้กำลังอยากเป็นคนสาบสูญ
#11 by คนที่ถูกสาบสูญ (125.24.7.223) At 2006-02-03 21:17,
ก่อนอื่นต้องขอบอกว่า เขินนะเนี่ย เล่น
เอาคอมเม้นท์เราขึ้นในเอ็นทรี่เลยหรอ

นั้นจะขอตอบว่า ถ้าสุดท้ายแล้ว
เราตื่นขึ้นมาไม่มีใครเลย และเราอยู่ตัวคนเดียว เราก็คงจำไม่ได้ว่าเราเขียนบันทึกเอาไว้ ถ้าอย่างนั้นเราก็คงต้องปล่อยให้มันเป็นไปตามธรรมชาติ
อย่างที่มันควรจะเป็นล่ะมั้ง จะเกิดอะไรก็คงต้องให้มันเกิด เราอาจจะนั่งเพ้อ
พูดจาไม่รู้เรื่อง ใครพูดอะไรมาก็จำไม่ได้
แต่นั่นก็คือชีวิตที่เราถูกกำหนดมาแล้ว

เพราะฉะนั้นไม่ว่าจะเป็นยังงัย ก็คงต้องรับมันให้ได้ล่ะนะ

แต่เราเชื่ออย่างหนึ่งว่า เมื่อวันนั้นมาถึง
จริงๆ เราไม่มีวันถูกทิ้งให้อยู่คนเดียวแน่ๆ
เพราะเรายังมีใครอีกหลายคนที่คอย
เป็นห่วงและพร้อมจะดูแลเรา
เราเชื่ออย่างนั้นนะ

เมื่อก่อนเราเคยคิดอยากตาย เพราะคิดว่าไม่อยากเป็นภาระให้คนอื่นต้องคอยมาดูแลในยามที่เราแก่จนเลอะเลือน
แต่ตอนนี้ความคิดเหล่านั้น มันหายไปหมดแล้ว เพราะเรามองเห็นคุณค่าของชีวิตตัวเองและเห็นความห่วงใยของคนรอบข้างที่มีให้เรา
#10 by daranee At 2006-02-01 16:26,
ตั้ง 3 ปี ผมคงเลือกใช้ชีวิตปกติในช่วง 2 ปีแลกและเก็บมันเป็นความลับใว้กับตัว .. เหตุผลเพราะผมเองคงอยากมีชีวิตที่ปกติ และไม่ต้องการให้ใครคนใดมา ส่งสารหรือพยามตื่นเต้นกับสิ่งที่จะเกิดในอีก 3 ปีของชีวิต...ส่วนปีสุดท้าย ผมคงเริ่มบอกใครบางคนถึงสิ่งที่จะเกิด และคงมีชีวิตที่ปกติต่อไป มันไม่จำเป็นที่จะต้องทำตัวให้มีความสุขหรือพยามจดจำในสิ่งที่คุณเองก็ จำมันไม่ได้อยู่แล้วในวันข้างหนะ สุขบ้าง ทุกข์บ้าง

ถ้ามันจะดีไปหมดซะทุกสิ่ง...แล้วเราจะค้นพบความสนุกของชีวิตได้อย่างไร จิงมะครับ ... .
#9 by วาซาบิ At 2006-02-01 14:46,
แต่ถ้ารู้ว่าอีก 3 ปีคนที่เรารักจะสูญเสียความทรงจำนี่...ฟังดูน่าเศร้ากว่าเยอะเลยนะครับ

เห็นด้วยกับ #5 นะ

คนที่จากไป ไม่เศร้าเท่าคนที่ยังอยู่ที่เดิม..คนเดียว

คนที่ลืม..ไม่เศร้าเท่าคนที่ยังอยู่กับความทรงจำ



แง..คิดแล้วเศร้าจัง แต่ถ้ามันเกิดขึ้นจริงผมก็คงทำอะไรไม่ได้

ถ้าเสียความทรงจำโดยที่ไม่อาจสร้างขึ้นใหม่ด้วย คงยิ่งเศร้าว่ะ
#8 by Formula 25 At 2006-02-01 12:58,
ก็ต้องรีบบอกรักคนที่รัก ก่อนที่เราจะลืมเค้าไป..
#7 by kemkem At 2006-02-01 10:13,
เป็นผมไม่บันทึกนะ ลืม ๆ ทั้งหมดไปแล้วเริ่มใหม่เป็นคนใหม่นี่ก็ไม่เลวนะผมว่า
ชีวิตที่ไม่มีความทรงจำมันไม่เศร้าหรอก เพราะมันไม่มีอะไรให้เศร้า เพราะเราจะจำไม่ได้ถึงเรื่องที่แย่ และจำเรื่องดีที่เกิดขึ้นกับเราไม่ได้ด้วย เพราะงั้นเราก็จะไม่นึกเสียดายมันเลย เพราะงั้นจะกลัวไปทำไม

ถ้าอีกสามปีเราจะสูญเสียมันไป เราก็แค่ใช้เวลาช่วงนี้ให้คุ้มและดื่มด่ำมันให้มากที่สุด

คนที่น่าสงสารกว่าคือคนที่จะถูกลืมตังหาก

อย่างในหนังเรื่อง notebook หรือ 50 first dates อีนางเอกมันเดือดร้อนอะไรไหม ไม่ คนที่เป็นเดือดเป็นร้อนทรมานคือพระเอกหรือบรรดาคนที่รักมันตังหาก

ช่วยกรุณากินน้ำมันปลาและบริหารสมองของท่าน อีห่าน อย่าดูดบุหรี่ให้มันมาก เมิงนี่ชอบกลัวอนาคตเนอะ เออ กรูจะไปพัทยาว่ะ สงสัยทำงานให้เมิงไม่ทันแหงม เหอๆๆ
#5 by Sunday Syndrome At 2006-01-31 23:45,
ผมคงเขียนให้ตัวเองอ่านเองหล่ะครับ
ตอนนี้ก็อยู่ตัวคนเดียวอยู่แล้วนี่ครับ (ฮา)
ไปอยุ่ทะเลไหนมาอะ
ไปเดทกะแควนหละดิ อิจฉาจังเนอะ
#3 by N.P At 2006-01-31 22:25,
ปล. ชอบธีมนี้มากเลยค่ะ หนังเรื่องนี้
เป็นอะไรที่ดูแล้วคิดถึงชีวิตของใครหลายๆคน ดูในโรง2รอบเลยในวันเดียวกัน
#2 by daranee At 2006-01-31 21:47,
เขียนบันทึกค่ะ เขียนทุกสิ่งที่จำได้
ตั้งแต่เกิดจนกระทั่ง
วินาทีที่จำไม่ได้
แล้วก็คงขอให้คนที่รักอ่านเรื่องที่
บันทึกเอาไว้ให้ฟังทุกวัน
เผื่อบางทีอาจทำให้จำได้
แม้เสี้ยววินาทีก็ยังดี
เหมือนเรื่อง ther notebook น่ะค่ะ
คิดว่าน่าจะเคยดูแล้ว
รวมทั้งเรื่อง 50 first date ด้วย
#1 by daranee At 2006-01-31 21:45,